Niet alleen was zijn muziek te horen, ook speelde Grubbs zelf een rol in de serie. Daarnaast kreeg een aflevering de naam ‘Almost Everything I Wish I’d Said The Last Time I Saw You’, vernoemd naar het debuutalbum van Wakey Wakey! Die plaat staat vol met pianospel en pop. Grubbs beschrijft het genre van de band op een eigenzinnige manier. “Ik zie de sound van Wakey! Wakey! graag als een aromatische mengelmoes van klassieke en indie thee, doordrenkt in een heerlijke kop popmuziek.”

Wie Grubbs en zijn bandleden op het podium ziet, kan het niet ontgaan dat ze er vooral zelf veel energie uit halen. Er worden grappen gemaakt en onderlinge battles gehouden tussen bijvoorbeeld Mike Grubbs op piano en achtergrondzangeres Tanya Buziak op keyboard. Hij heeft er hard voor gewerkt om zo op het podium te staan. “Ik heb tien jaar lang als barman in New York gewerkt. Ik zie duidelijk waar ik nu sta en wat het heeft gekost om daar te komen. Ik heb hier hard voor gevochten en ik waardeer het daarom elke dag.”

Genieten van zijn succes doet hij dan ook zeker. “We hebben een exotisch leven. Ik ben in de laatste twee maanden in twaalf landen geweest. Ik zie dingen waarvan ik nooit had gedroomd dat ik die zou zien.” Toch vindt hij dat niet het mooiste, gevoelig als hij is. “Af en toe ontmoet je een fan waarvan je weet dat jouw muziek echt invloed op heeft gehad. Mensen waarvan je ziet dat ze zich echt kunnen vinden in het album. Er zijn dingen in het leven die soms heel moeilijk zijn. Het is een uniek gevoel om te weten dat jouw muziek het dan iets makkelijker maakt voor iemand.’’

Ondertussen is de band weer thuis in de Verenigde Staten. “Ik heb mijn eerste paar vrije dagen sinds een paar maanden, maar daarna is het weer gaan, gaan, gaan!”, aldus Grubbs. “Ik werk al aan een nieuw album. Ik probeer elke dag te schrijven.” Op zijn blog verschijnt zelfs al een nieuwe songtekst. Zoals we van hem gewend zijn, is de tekst zoet. We gaan ervanuit dat regels als “I’ve decided I’ll love you as long as it takes” uiteindelijk weer samengaan met het vertrouwde pianospel en de indiepop.